Bóstwa ugaryckie

Tematy

gifoland

"Jam- w mitologii ugaryckiej bóg morza i rzek. Imię Yam oznacza po prostu "morze", czasami nazywany jest także Nahar, co oznacza "rzeka".

Jest bóstwem pierwotnego chaosu, reprezentującym potęgę morza, gniewnego i nieposkromionego; ma władzę nad burzami i jest sprawcą katastrof przez nie wywoływanych. W mitologii greckiej i rzymskiej jego bliskim odpowiednikiem jest Ofion."
Tyle w encyklopedii ,jednakże to gdzie idzie energia zależy od naszego nastawienia i rozumienia.Dla mnie "jam" to staropolskie "ja".

Witam

Henryk napisal:
....Czyżbyś miał na myśli Królów Izraelskich?
Zaden z nich nie był jednocześnie Kapłanem! No...chyba że wiesz lepiej.....

Dokladnie to mam na mysli przede wszystkim obrzadek Melchizedeka....

dalej Henryk napisal:
...Melchizedek zaś, król Szalemu, wyniósł chleb i wino; a [ponieważ] był on kapłanem Boga Najwyższego.... Sowo El-elion (Hebrew, Jewish) jest zazwyczaj przekadane jako Bóg Najwyzszy. Sek w tym ze El-Elion ma rodowod Fenicki i stanowi nazwe wlasna najwyzszego Bostwa w panteonie ugaryckim....

Pozdrawaim


Sowo El-elion (Hebrew, Jewish) jest zazwyczaj przekadane jako Bóg Najwyzszy. Sek w tym ze El-Elion ma rodowod Fenicki i stanowi nazwe wlasna najwyzszego Bostwa w panteonie ugaryckim....

Pozdrawaim

„Wzmianka o Melchizedeku w zapisie Psalmu 110: 4 jest pierwszą taką wzmianką o tej historycznej postaci od opisu zawartego w 14 rozdziale 1 Księgi Mojżeszowej. Melchizedek był Królem Salemu, miasta, które przez wielu utożsamiane jest z późniejszym Jeru - Salem. Imię Melchizedek składa się z dwóch słów: Melchi (król) oraz Zedek (sprawiedliwy). Św. Paweł wskazuje, jak dalece ten opis jest stosowny w odniesieniu do Chrystusa, "imię jego znaczy najpierw król sprawiedliwości, następnie zaś król Salemu, to jest król pokoju" (Hebr. 7:2). [...]
Melchizedek o którym mowa w 14 rozdziale 1 Księgi Mojżeszowej, był zarówno królem jak i kapłanem. Oba te urzędy są zespolone w Chrystusie, jednakże w czasach króla Dawida, były one pełnione przez różne osoby.”
Również pozdrawiam.

Czyż na pewno Baal był takim fałszywym Bogiem jak to pani mówi? Powiem więcej co z Belzebubem przy pomocy którego Jezus wyganiał złe duchy, czy nie mógł on być bliższy Jezusowi niż to się może wydawać? "Lecz faryzeusze, słysząc to, mówili: On tylko przez Belzebuba, władcę złych duchów, wyrzuca złe duchy. Jezus, znając ich myśli, rzekł do nich: Każde królestwo, wewnętrznie skłócone, pustoszeje. I żadne miasto ani dom, wewnętrznie skłócony, nie ostoi się. Jeśli szatan wyrzuca szatana, to sam ze sobą jest skłócony, jakże się więc ostoi jego królestwo? I jeśli Ja przez Belzebuba wyrzucam złe duchy, to przez kogo je wyrzucają wasi synowie?" (Mt 12, 24-27 por. Łk 11, 15n). W tym przypadku Jezus odpierając złośliwe zarzuty faryzeuszy, przypisujących jemu kontakty ze złym duchem, zdaje sie nie zaprzeczać pozycji Belzebuba, jako władcy piekieł. Jak również swą wypowiedzią zdaje się potwierdzać istnienie złych duchów, przez co właśnie na tej podstawie późniejsza tradycja chrześcijańska uważała Belzebuba za bliskoznaczne określenie diabła i szatana. A co do Belzebuba- Jahwe, przesyłam pani to co swojego czasu opracowałem na ten temat: Belzebub, Ba ‘al Zebu’b, - dosł.: pan much . W Drugiej Księdze Królewskiej 1, 2. 3. 6. 16 znajdują się wzmianki o Baal Zebulu, którego nazwa jest jednym z tytułów, jakim obdarzano fenickiego boga Baala syna Dagona. Oczywiście pierwotnie imię miało inne znaczenie. Bibliografowie tłumaczą imię Baal Zebul jako "Pan wysokiego domu",a słowo zebul jako synonim ognia, inni widzą analogię z ugaryckim zbln, oznaczajacym chorobę. Może chodzić o zbl, który w języku akadyjskim i arabskim oznacza "księcia", "tego, który jest wywyższony". Byłby to więc rodzaj tytułu książęcego, a Bal Zebul można wtedy przetłumaczyć po prostu jako "Jego wysokość Baal". W Nowym Testamencie już Belzebub niewątpliwie posiada znaczenie demoniczne. Jak widać dawne bóstwo kananejskie zostało zdegradowane do rangi złego ducha. Na kartach Starego Testanentu Baal jawi się jako bóstwo pogańskie konkurujące z Jahwe. Kult Baala był zwalczany jako zagrożenie dla monoteizmu. Lecz jeśli przyjrzymy się to zobaczymy, że ym z wielu, bóstwem pogody, płodności, czasem przedstawianym z błyskawicą i włócznią. Symbolika związana z Jahwe była wówczas związana z przeżytkami kultu byka w bezpośredniej bliskości okresu ery Byka .Jahwe nawet przedstawiany był pod postacią byka, cielca.( incydent na górze Synaj) Ale żeby było milej, koło Jahwe krążyły też i panie: Inana –Isztar, matka bogów, początkowo żona najwyższego boga Ela, później żona Baala oraz Jahwe. Przeszła także do mitologii hebrajskiej. W Biblii jest wymieniana 49 razy, a prof. Herbert Niehr, badacz Biblii z Tybingi, pisze, że właśnie Jahwe był początkowo po prostu lokalną odmianą Baala. Co ciekawe w tłumaczeniu Biblii Tysiąclecia usuwając Jahwe, zastąpiono je określeniem „Pan”. Tak jak w oryginalnej wersji hebrajskiej Biblii jest ciekawy fragment z Księgi Izajasza 65,16, w którym zostało użyte wyrażenie „Bóg Amen" –a począwszy od greckiej Septuaginty, tłumaczy się ten fragment najczęściej wyrażeniem "prawdziwy Bóg" lub "wierny Bóg" . Chciałbym przybliżyć mało popularną kwestię Bogiń w religii judo- chrześcijańskiej. Żeński odpowiednik Baala to Baalat (podobnie El i Elat, jak czasami zwano Aszerę), w Starym Testamencie występuje w nazwach miejscowości. Kult Baalat związany był zapewne z Anat, Asztarte i Aszerą. Odkryto inskrypcje hebrajskie z okresu przed wygnaniem babilońskim, które świadczą o tym, że Aszera była „towarzyszką" Jahwe. Na inskrypcjach tych pięciokrotnie pojawia się formuła „Dla Jhwh (....) i dla Asrth"IJhwh ….wl Asrth (raz w Khirbet el-Qom i czterokrotnie w Kuntillet Ajrud). Na inskrypcjach znajdujemy napisy: „Błogosławię ci przez Jahwę Samarii i przez jego Aszerę"; „Jahwe Temanu i jego Aszera"; „Błogosławiony bądź Uriaszu przez Jahwę i jego Aszerę". Jahwe Temanu czy Jahwe Samarii były to prawdopodobnie lokalne wcielenia formy nazywniczej Jahwe, analogicznie jak Kanaanejczycy mieli lokalne odmiany swego boga El.podobnie jak Allah był początkowo jednym z bóstw przed muzułmańskich, którego z czasem o dseparowano od jego boskich towarzyszy, tak i Jahwe był początkowo zwykłym „bożkiem pogańskim", jedn


fedor napisał:

No to nieprawda, przed Mojżeszem w opowiadaniach patriarchów w Biblii spotykamy w imionach element teoforyczny wywodzący się od Jahwe, np. Jehudit w Rdz 26,34. Sam tekst Rdz też używa imienia Jahwe (choć pewnie dla ciebie to będzie postpatriarchalny dopisek narratorów).

niezwykłe, zwłaszcza jeśli przypomnieć, że data objawienia imienia jahwe to nie wcześniej niż czasy mojżesza, wj3, wj6;

co najwyżej można powiedzieć, że Jehudit wywodzi się od judah (Yəhuda) syna Jakuba (a ten wydaje się otrzymał je od łańcuchów górskich (joz 20:7) zwanego również izra-el
fedor napisał:
Bardzo ryzykowna hipoteza. Problem w tym, że El oznaczało zarówno Boga lokalnego z Ugarit jak i było to słowo zwykłym rzeczownikiem pospolitym oznaczającym po prostu "bóg" we wszystkich językach semickich, w których stracił on już swe pierwotne konotacje i powiązania akurat z konkretnym Bogiem z Ugarit.

Teksty kananejskie ze starożytnego ugarit, datowane na -1400 mówią, że el było najwyższym bóstwem panteonu. tytułowanie bóstwa nazywanego el w opowiadaniach o patriarchach (jak el-szaddaj, bóg [świętej] góry jest bliskie w przedstawieniu kananejskiemu el.

fedor napisał:
"El był bogiem osobowym, ale od jego imienia wywodzi się w językach semickich ogólny rzeczownik "bóg" ( hebr. 'el, akad. 'ilu, arab. 'ilah, ugaryckie 'l, południowoarabskie 'ilumkuh "bóg")" (Wikipedia).

Używały tego rzeczownika wszystkie ludy semickie - Amoryci określali przedrostkiem il wielu swoich różnych bogów (ilabrat, il abīka, il abīni), Fenicjanie, Syryjczycy, Akkadyjczycy (ilu), itd.

Nawet w Ugarit, gdzie powstała nazwa Boga El, rzeczownik el określa nie tylko tego konkretnego Boga ale też i wszystkich innych bogów panteonu ugaryckiego.

pierwsze słyszę, skąd czerpiesz informacje, że el określa wszystkichy innych bogów panteonu ugaryckiego?

W Biblii el oznacza ogólnie wszystkich bogów, w tym bogów obcych, takich jak Baal, Moloch itd.

mógłbyś coś o tym bliżej?

fedor napisał:
Ktoś kto mówił el, w tym sami patriarchowie, wcale nie musiał mieć więc na myśli akurat Boga El z Ugarit, mógł tego używać w znaczeniu zwykłego rzeczownika pospolitego.

na szczęście jest coś o tym w tekście, więc możemy odnieść się do niego, abram używa określenia el-szaddaj i el-olam, i jest to jak najbardziej bliskie ugaryckiemu przedstawieniu el

fedor napisał:
Imię Jahwe zostało de facto objawione dopiero Mojżeszowi (choć to objawienie rozumie się różnie, np. jako wyjaśnienie sensu imienia już wcześniej znanego a nie jako wypowiedzenie go pierwszy raz, skoro już patriarchowie wymieniają to imię, kwestia jest dyskusyjna) więc wcześniej patriarchowie mogli wierzyć w ogólnego rodzaju siłę wyższą, a określali ją el bo po prostu nie znali innego rzeczownika pospolitego jak el, który w świecie semickim oznaczał każdą siłę wyższą, niekoniecznie Boga El z Ugarit, jak o tym już napisałem szczegółowo wyżej.

patriarchowie je wymieniają?


Księga Rodzaju w tekście hebrajskim wymienia 108 razy imię Jahwe, czego w obecnych wydaniach BT niestety nie widać, bo zastępuje to imię słowem Pan. Ale jeszcze 1 i 2 wydanie BT miało wszędzie tam gdzie tekst hebrajski imię Jahwe zamiast Pan.

Imię Jahwe wymieniał Abraham (Rdz 22,14; 24,7), Izaak (Rdz 26,22), Jakub (Rdz 27,20; 28,16.21), Laban (Rdz 31,49) itd.



Powered by MyScript